Św. Jan Paweł II w encyklice „Ecclesia de Eucharistia vivit” napisał: „Eucharystia pojęta jako zbawcza obecność Jezusa we wspólnocie wiernych i jako jej pokarm duchowy, jest czymś najcenniejszym, co Kościół posiada na drogach historii” (n. 9). Dlatego i my pragniemy coraz bardziej poznawać tę niezgłębioną tajemnicę naszej wiary, aby móc w niej coraz lepiej uczestniczyć.
Eucharystia jest jednym z sakramentów Kościoła, czyli jednym ze znaków działania Chrystusa w Kościele. Jest ona najistotniejszym z sakramentów i pełnią chrześcijańskiego wtajemniczenia, rozpoczętego przez chrzest i bierzmowanie.
W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy, że wielość nazw, jakimi określony jest ten sakrament, wyraża jego niewyczerpane bogactwo. Każda z nich ukazuje pewien jego aspekt” (n. 1328). Najpopularniejszym spośród wielu określeń jest pochodzące z języka greckiego słowo „Eucharystia”. Oznacza ono dziękczynienie składane Bogu na wzór opisanych w Piśmie świętym żydowskich błogosławieństw, wychwalających Boże dzieła.
Sakrament Eucharystii bywa też nazywany „Wieczerzą Pańską”. Nazwa ta przypomina wieczerzę, którą Jezus spożył z uczniami w przeddzień swej męki. Inna nazwa to „łamanie chleba”. Gest ten, charakterystyczny dla żydowskiego posiłku, został wykonany przez Jezusa w trakcie Ostatniej Wieczerzy. Uczniowie po zmartwychwstaniu Jezusa rozpoznawali Go po łamaniu chleba. Nazwa ta została przyjęta przez pierwszych chrześcijan, którzy w ten sposób określali swoje gromadzenie się na Eucharystii. Od początku Kościoła przeżywana jest ona we wspólnocie, stąd też bywa nazywana „zgromadzeniem eucharystycznym”.
Eucharystię nazywa się także „Pamiątką Męki i Zmartwychwstania Pana” jak również „Najświętszą Ofiarą”. Nazwy te podkreślają, że Eucharystia jest wspomnieniem i uobecnieniem odkupieńczej ofiary Chrystusa. Kolejne określenie „święta i Boska liturgia”, częściej używane w chrześcijańskiej tradycji wschodniej, wskazuje na centralne miejsce Eucharystii w całej liturgii Kościoła. W tym samym znaczeniu mówi się o „celebrowaniu Świętych Tajemnic”.
Przechowywane w tabernakulum bądź adorowane podczas wystawienia Postaci Eucharystyczne nazywane są „Najświętszym Sakramentem”, co wskazuje, że jest to sakrament wszystkich sakramentów. Eucharystia nosi także nazwę „Komunii”, ponieważ przez ten sakrament jednoczymy się z Chrystusem, który czyni nas uczestnikami swojego Ciała i swojej Krwi, abyśmy tworzyli jedno Ciało. Wreszcie sakrament ten nosi nazwę „Msza święta”. Określenie to pochodzi od łacińskiego słowa missa, co oznacza posłanie. Jak uczy Katechizm, „liturgia, w której dokonuje się misterium zbawienia, kończy się posłaniem wiernych, aby pełnili wolę Bożą w swoim codziennym życiu” (n. 1332).
